HET
BELEG EN DE VERDEDIGING
VAN
HAARLEM,
[Inhoud]
[Inhoud]
HET BELEG
EN DE
VERDEDIGING VAN HAARLEM.
in 1572–1573.
TWEEDE DEEL.
HAARLEM.
J. P. NOBELS.
HAARLEM.
J. P. NOBELS.
[1]
[Inhoud]
EERSTE HOOFDSTUK.
Ongeveer een paar honderd schreden kon de, alsSpanjaard vermomde vluchtelinge voortgegaan zijn, toen haar op eens deaanroep eener vijandelijke schildwacht dicht in hare nabijheid als eendoodvonnis in de ooren klonk.
Wanneer Venavides drie dagen vroegergezegd had: »geene schildwacht zal u verder op dezen weg tothinderpaal zijn,« dan had hij de waarheid gezegd.
Maar twee dagen geleden had er in het uitzetten van posten gedurendeden nacht eene verandering plaats gehad. Don Frederik had in het begin des jaars een aanvang laten makenmet het graven van eene vaart, nog heden het langs het kerkhof loopendSpaansch Vaartje geheeten, ofschoon minder breed dan toen, dochnog altijd dienende, om bij hoogen waterstand het water in hetSpaarne uit te malen. Het moest strekken om van het Huis TerKleef gemeenschap te hebben met het Spaarne, en hetontlastte zich achterom het Huis Ter Kleef in den Delft.Op ongeveer zeventig schreden van de tegenwoordige boerenhofstede vanR. W. Nelis, waarlangs het SpaanschVaartje loopt, nabij den zoogenaamden toenmaligen doolhof, had meneen voetpad, dat naar de Zandpoort geleidde. Daar had donFrederik een paar schildwachten latenuitzetten, zonder dat zulks aan al zijne officieren bekend was,eene handeling, tot zijn karakter behoorende en evenmin vreemd aan denhertog, zijn vader. Dit voetpad naar de Zandpoort moestMagdalena inslaan, dewijl zij onmisbaarverloren ware geweest, zoo zij haren weg stadswaarts had willen nemen.Geenszins zulks vermoedende, klonk de aanroep haar te vreeselijker inhet oor; en de dichte nabijheid der stem werd veroorzaakt, doordien deschildwacht achter de manteling van eenig [2]laag geboomte stond, dat,hoewel door den winter verdord, nochtans dicht genoeg was om eene wachtaan anderer blik te onttrekken.
IJlings terug te wijken of weerstand te bieden, waren de tweegedachten, die Magdalena even snel aangrepen;doch beide ware vruchteloos of een nog onvermijdelijker verderfgeweest. Den hinderpaal voorbij te snellen, was onmogelijk; want diehinderpaal was een slagboom; een oogenblikkelijke alarm, een schot,weergalmend geschreeuw, zou schielijk anderen hebben doen aannaderen,en—van verschillende zijden achtervolgd, ware de vlucht haar teneenenmale ondoenlijk geweest.
—»Vader in den Hemel, hel
...